Spotkałam się z różnymi opiniami na temat tej książki. Jedni mówili, że jest dobra, a jeszcze inni, że to wręcz erotyk przepełniony graficznymi, szczegółowymi i wręcz odrzucającymi opisami seksu. Mając gdzieś z tyłu głowy te opinie oraz będąc świeżo po lekturze poprzednich części "Dworów" sięgnęłam w końcu po pierwszą część "Dworu srebrnych płomieni", by wydać na jej temat własny osąd.
Tym razem główną bohaterką książki jest starsza siostra Feyry, Nesta Archeron. Od zawsze dumna, wybuchowa i niezbyt skłonna do wybaczania. Odkąd zmuszono ją do wejścia do Kotła i została Fae wbrew swojej woli, walczy o znalezienie własnego miejsca w zabójczym i niebezpiecznym świecie. Co gorsza, wojna i wszystko, co w niej straciła, wypaliły w jej duszy niezatarte piętno. Jedyną osobą, która rozpala ją bardziej niż ktokolwiek inny, jest Kasjan, tajemniczy i twardy wojownik na Dworze Nocy Rhysanda i Feyry. Między Nestą a Kasjanem płonie prawdziwy ogień. Żar jednak może spalić lub oczyścić. Tymczasem zdradzieckie ludzkie królowe, które powróciły na kontynent podczas ostatniej wojny, zawarły nowy niebezpieczny sojusz, zagrażający kruchemu pokojowi, który zapanował w królestwach. Klucz do powstrzymania kolejnej wojny dzierżą wspólnie właśnie Nesta i Kasjan. By jednak ocalenie pokoju było możliwe, te dwa żywioły muszą zacząć ze sobą współpracować. Czy będzie to możliwe?
Rzeczywiście jest w tej książce wręcz pełno opisów seksu. I dla mnie, jako dla osoby samodzielnie piszącej opowiadania zawierające czasami graficznie opisane sceny erotyczne, były czasami odrzucające i zbyt wulgarne jak na ten gatunek. Ale myślę, że stoi za tym myśl autorki, by pokazać prawdziwą dzikość i ogień relacji Nesty z Kasjanem oraz nieposkromioną Ilyryjską naturę samego Kasjana. I to jest dla mnie jak najbardziej w porządku. Niemniej jednak opisy masturbacji mogła sobie autorka darować.
Obserwujemy tu także prawdziwą przemianę Nesty. Z awanturniczej i niepokornej dziewczyny bez skrępowania wydającej pieniądze siostry na drogie imprezy stała się wojowniczką, której coraz bardziej na sercu leży los siostry, jej męża oraz innych bliskich jej osób. Podejmuje ona walkę z samą sobą i własnym wybuchowym charakterem. Czy ją wygrywa? Przekonajcie się sami.
Dla mnie samej książka była dość przeciętna. Czytało się ją dobrze, jednak czasami bywały momenty, że nużyła, a przebiegi kolejnych rozdziałów stawały się zbyt przewidywalne. Teraz biorę się za drugą część tej książki i ciekawa jestem, czy będzie choć trochę lepsza od pierwszej.
Niemniej jednak książkę przeczytać warto, choćby dla wydania własnego osądu. Polecam serdecznie!
A zatem saga, o której już wcześniej pisałaś tutaj, posiada swój dalszy ciąg, ale skupiając się na innych postaciach, wcześniej drugoplanowych. Bardzo ciekawie to wszystko wygląda. Ale zdecydowanie jednak nie jest to moja bajka i jak widzę, nie jest to częściowo i Twoja bajka. Bo te opisy masturbacji rzeczywiście autorka mogłaby już sobie darować. Nic takie coś nie wnosi, a dodatkowo jeszcze jest raczej obrzydliwe. Prócz tego mam wrażenie, że postacie zakochanych nie są tutaj zbyt sympatyczne, a ich uczucie dzikie i dość wulgarne, dlatego nie wiem, czy przypadliby mi do gustu, a w zasadzie to śmiem w to wątpić. Jednak na pewno Ty znalazłaś w niej coś naprawdę dobrego, skoro tak Ci przypadła ta książka do gustu. Nie moja to bajka, ale najważniejsze chyba jest to, aby Tobie ona do gustu przypadła, czyż nie? :)
OdpowiedzUsuń